De Surinaamse traditie in natuurbehoud

Suriname heeft een sterke traditie in natuurbehoud, bescherming van biodiversiteit en het behoud van primair tropisch bos wat blijkt uit een natuurbeheerssysteem bestaande uit 11 beschermde gebieden. Deze beschermde gebieden omvatten een grote verscheidenheid aan ecosystemen - van tropische bossen tot kustformaties - waardoor zij dit natuurbeheerssysteem van Suriname maken tot één van de meest representatieve in Zuid-Amerika.

De natuurbeschermingswet van 1954 is de wettelijke hoeksteen voor natuurbehoud in Suriname. De wet erkent dat de oprichting van beschermde gebieden belangrijk is voor wetenschappelijke kennis, recreatie en onderwijs, evenals voor ethische en economische redenen. Om als natuurreservaat gekwalificeerd te worden, moet een gebied opvallen vanwege zijn biodiversiteit of gevarieerd landschap of door zijn flora, fauna of geologische karakteristieken van wetenschappelijke of culturele waarde.

Suriname is ook partij bij vele internationale verdragen, zowel mondiaal als regionaal, die de noodzaak voor milieubescherming erkennen. Tot deze verdragen behoren het Verdrag inzake watergebieden van internationale betekenis (1971), het Verdrag inzake de Bescherming van 's-Werelds Cultureel en Natuurlijk Erfgoed (1972), de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantesoorten (1973), het Amazone Samenwerkingsverdrag (1978), het Verdrag inzake Biologische diversiteit (1992) en het Raamwerkverdrag voor Klimaatsverandering (1992).
Met de plaatsing van het Centraal Suriname Natuurreservaat op de Werelderfgoedlijst heeft Suriname zich een plaats verworven als een land met uitzonderlijk erfgoed van universele waarde. Dit betekent dat naast de technische bijstand en fondsen waarop Suriname als land nu aanspraak maakt er ook een verantwoordelijkheid is om dit erfgoed te beschermen, zodat dit erfgoed ook op de lijst wordt behouden. Het besef dat Suriname tropisch bos heeft dat van universele waarde is, met andere woorden van belang voor de hele wereld, zal ook bijdragen aan de nationale beleving van de eigen Surinaamse natuur