|
Het Centraal Suriname Natuurreservaat
Het Centraal Suriname
Natuurreservaat,
ingesteld bij Staatsbesluit van 1998
nr. 65, omvat meer dan 1,6
miljoen hectare primair tropisch regenwoud in het stroomgebied
van de Coppenamerivier in westelijk centraal Suriname. Het
reservaat vormt een strook die drie belangrijke voormalige
beschermde gebieden in Centraal Suriname - het Raleighvallen
natuurreservaat in het noorden, het Tafelbergnatuurreservaat
in het centrum en het Eilerts de Haangebergte natuurreservaat
in het zuiden van de strook - met elkaar verbindt. Het
natuurreservaat beschermt op doeltreffende wijze het
stroomgebied van één van de belangrijkste riviersystemen in
Suriname, de Coppenamerivier.
De drie natuurreservaten die zijn opgegaan in het Centraal
Suriname Natuurreservaat maakten deel uit van het
voortreffelijke natuurbeheerssysteem van Suriname. Momenteel
zijn er negen natuurreservaten, één natuurpark en één
bijzonder beheersgebied, variërend in grootte van 100 tot
220.000 hectare, die zowel tropische bosecosystemen in het
binnenland en een aantal belangrijke kustformaties omvatten.
Met de creatie van het Centraal Suriname Natuurreservaat is
het totaal aan beschermd gebied op 12 procent van het
grondgebied van Suriname gekomen.
Het noorden van het Centraal Suriname Natuurreservaat, vroeger
het Raleighvallen Natuurreservaat, opgericht in 1961, is een
van de belangrijkste beschermde gebieden in Zuid-Amerika. Het
voormalig reservaat besloeg ongeveer 78.000 hectare en is
gelegen op één uur vliegen van Paramaribo. De vegetatie bij
de Raleighvallen bestaat merendeels uit mesofytisch
hooglandbos, het soort bos dat ongeveer 80 procent van
Suriname beslaat. De grote variëteit aan boomsoorten reikt
tot hoogten die vergelijkbaar zijn met een gebouw van vier tot
vijf verdiepingen, waarbij het bovenste kroondak 30 meter tot
soms wel 40-50 meter hoog kan zijn. De onderste vegetatie
bestaat veelal uit palmen en de bodem van het bos is begroeid
met varens en varenmossen.
Het Raleighvallengebied wordt gekarakteriseerd door enorme
geologische formaties en watervallen, met enkele Inselbergen
van graniet die uit het bos rijzen. De meest bekende, de 250
meter hoge Voltzbergtop is gemakkelijk te beklimmen door
toeristen. De vele bossoorten van het gebied bevatten een hoge
diversiteit aan planten. Ongeveer 1000 hogere planten zijn al
verzameld in het reservaat. De Raleighvallen bevatten ook meer
dan 400 van de 576 in Suriname bekende vogelsoorten, waaronder
de vuurrode, roodgroene en blauwgele raven (ara's), de grote
tinamoe (tinamus major), de zwarte powisi (crax alectov) en
het rotshaantje (rupicola rupicola). Het gebied herbergt ook
alle acht Surinaamse apesoorten en stabiele populaties van
jaguars, reuze gordeldieren en reuze rivierotters.
|
© Conservation International Suriname
|
Het centraal gedeelte, voorheen bekend als het
Tafelbergnatuurreservaat, opgericht in 1966, besloeg ongeveer
140.000 hectare in centraal Suriname tussen de Saramacca- en
Coppenamerivier. Het oud reservaat, gelegen in een
verafgelegen gebied dat in het geografisch centrum van
Suriname ligt, heeft geen menselijke bevolking in zijn nabije
omgeving. De Tafelberg is opgebouwd uit primair regenwoud en
savanne-ecosystemen en omvat zowel de meest oostelijke Tepui
(afgeplatte bergtop) in Zuid-Amerika en de enige Roraima
zandsteenberg in Suriname. |
Hoewel in het verleden biologisch
onderzoek is gedaan op de Tafelberg is er weinig bekend over
zijn biodiversiteit. Van de 1330 plantensoorten die verzameld
zijn binnen het reservaat zijn 29 endemisch.
Het meest zuidelijke deel van het Natuurreservaat was vroeger
bekend als het Eilerts de Haangebergte natuurreservaat. Het
oude reservaat, opgericht in 1966, besloeg ongeveer 220.000
hectare. Gelegen in zuidelijk centraal Suriname, ten oosten
van de Corantijnrivier, vormt het met de Zuidrivier en de
Lucierivier de zuidelijke grens van het Centraal Suriname
Natuurreservaat. Er zijn geen permanente vestigingen van
mensen binnen of rondom het reservaat. Het reservaat omvat een
deel van de keten van het Eilerts de Haangebergte en is
opgebouwd uit primair tropisch regenwoud en
savanne-ecosystemen. Aangezien er haast geen exploratie of
biologisch onderzoek in het reservaat heeft plaatsgevonden, is
er weinig bekend over zijn flora en fauna. De biologische
diversiteit in het Wilhelminagebergte, een bergketen grenzend
aan het reservaat, is waarschijnlijk hetzelfde als die van het
Eilerts de Haangebergte. Het Wilhelminagebergte omvat 3000
hogere planten, waarvan 11 endemisch zijn.
|
|
